بخش 1 - سر آغاز

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
ساقیا، بادهٔ صبوح بده
1

ساقیا، بادهٔ صبوح بده

عاشقان را غذای روح بده

2

بادهٔ عشق ده به ما مستان

می بده «مای» ما ز ما بستان

3

در دلم نه حلاوت مستی

تا شود نیستی من هستی

4

زان صراحی، که جام رضوان است

باده‌ای ده، که جرعه‌اش جان است

5

ای که بر یاد لعل دلجویت

باده ناخورده، مستم از بویت

6

نفسی بازپرس مستان را

راحتی بخش می‌پرستان را

7

سوختم، سوختم، در آتش شوق

بیخودم کن دمی به بادهٔ ذوق

8

عجب آید مرا ز باده‌پرست

بادهٔ عشاق ناچشیده و مست

9

در بیابان، به فصل تابستان

چون ببارد به تشنه ای باران

10

گرچه یک لحظه زآن بیاساید

هم به آب اشتیاقش افزاید

11

می بیفزا ، چو شوقم افزودی

روی پنهان مکن ، چو بنمودی

12

باز مخمور عشق را می ده

چون مدامم دهی، پیاپی ده

13

تا دگربار مستی آغازم

وین غزل را انیس خود سازم:

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…