رباعی شمارهٔ 110

Toggle stanza 1
پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم
1

پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم

وندر پی عاشقان ترش می‌باشم

2

دل در دو جهان هیچ نخواهم بستن

با آنکه مرا خوش است خوش می‌باشم

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور