غزل شمارهٔ 1713
شاعر: بیدل دهلوی
Toggle stanza 1از جیب هزار آینه سر بر زدهای باز
11
از جیب هزار آینه سر بر زدهای باز
ایگل ز چه رنگ این همه ساغر زدهای باز
22
تمثال چه خون میچکد از آینه امروز
نیش مژهای بر رگ جوهر زدهای باز
33
در خلوت شرمت اثر ضبط تبسم
قفلیست که بر حقهٔ گوهر زدهای باز
44
افروختهای چهره ز تاب عرق شرم
در کلبهٔ ما آتش دیگر زدهای باز
55
مجروح وفا بیاثر زخم، شهید است
کم بود تغافلکه تو خنجر زدهای باز
66
ای خط، ادبیکن، مشکن خاطر رنگش
زین شوخ زبانی به چه رو سر زدهای باز
77
با تیرهدلی کس نشود محرم چشمش
ای سرمه چرا حلقه بر این در زدهای باز
88
احرام گلستان تماشای که داری
ای دیده به حیرت مژهای بر زدهای باز
99
خون کرد دلت سعی فسردن، چه جنون است
خاکی و به آرایش بستر زدهای باز
1010
بیدل چه خیال است در این راه نلغزی
اشکی و قدم بر مژهٔ تر زدهای باز
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور