غزل شمارهٔ 1376
شاعر: بیدل دهلوی
Toggle stanza 1خوشخرامان اگر اندیشهٔ جولان کردند
11
خوشخرامان اگر اندیشهٔ جولان کردند
گردش رنگ مرا جنبش دامان کردند
22
دام من در گره حلقهٔ افلاک نبود
چون نگاهم قفس از دیده حیران کردند
33
به سراغم نتوان جز مژه برهم چیدن
داشتم مشت غباری که پریشان کردند
44
به چه امید درین دشت توان آسودن
وحشتی بود که تسلیم غزالان کردند
55
زین چمن حاصل عشاق همینبس که چو رنگ
چینی از خود شکنی زینت دامان کردند
66
بی قراران ادبپرور صحرای جنون
سیلها درگره آبله پنهانکردند
77
سعی واماندهٔ خلق آن سوی خود راه نبرد
بسکه دامن ته پا ماند گریبان کردند
88
نقش بند چمن وحشت ما بی رنگی است
شد هوا آینه تا ناله نمایان کردند
99
بحر امکان چوگهر شوخییکموج نداشت
از پریشاننظری اینهمه توفان کردند
1010
جنس بازار وفا رنگ نمیگرداند
دل چه مقدارگرانکشتکه ارزان کردند
1111
تا ز یادم نگرانی نکشد خاطر کس
سرنوشت من بیدل خط نسیان کردند
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور