غزل شمارهٔ 1948
Toggle stanza 1تا بست ادب نامهٔ من در پر بسمل
11
تا بست ادب نامهٔ من در پر بسمل
پرواز گرفتهست شکن در پر بسمل
22
یاد تب شوقی که ز سامان تپیدن
آسودگیم داشت سخن در پر بسمل
33
فرصت هوس افتاد رم آهنگ شرارم
طرز نو من گشت کهن در پر بسمل
44
دل محو شهادتگه نازیست که اینجا
خون در رگ موجست و کفن در پر بسمل
55
ای شوق کرا نیست تپشهای محبت
سرتا قدم من بشکن در پر بسمل
66
بیتابی ساز نفس از دود خموشیست
ای عافیت آتش مفکن در پر بسمل
77
شبگیر فنا هم چقدر داشت رسایی
عمریست که داریم وطن در پر بسمل
88
هر جا دم تیغ تو گل افشان خیالیست
فرشست چو طاووس چمن در پر بسمل
99
ای راهروان منزل تحقیق بلندست
باید قدمی چند زدن در پر بسمل
1010
بیدل هوس آرایی پرواز که دارد
محو است غبار تو و من در پر بسمل
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور