بخش 39 - و له ایضاً

مرغ دل من چو ترک این دانه گرفت

انصاف بده که نیک مردانه گرفت

زین شیوه که اکنون دل دیوانه گرفت

کلّی کم آشنا و بیگانه گرفت

در وصفِ تو، عقل، طبعِ دیوانه گرفت

جان تن زد و با عجز به هم خانه گرفت