بخش 46 - وله ایضاً

ای بس که نباشیم و جهان خواهد‌ بود

نی نام زِ ما و نه نشان خواهد‌ بود

ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود

نی نام ز ما و نی‌ نشان خواهد بود

تا باغ به دست باغبان خواهد بود

گل خواهد کرد و گلفشان خواهد بود

عمری که نه در حضور جان خواهد بود

گر سود کنی بسی زیان خواهد بود

از سرِّ تو هر که با نشان خواهد بود

مشغول حضور جاودان خواهد بود