بخش 14 - در تواضع و صحبت درویشان

Toggle stanza 1
گر ترا عقلست با دانش قرین
1

گر ترا عقلست با دانش قرین

باش درویش و بدرویشان نشین

2

همنشینی جز بدرویشان مکن

تا توانی غیبت ایشان مکن

3

حب درویشان کلید جنت است

دشمن ایشان سزای لعنت است

4

پوشش درویش غیر از دلق نیست

در پی کام و هوای خلق نیست

5

مرد تا ننهد بفرق نفس پای

ره کجا باید بدرگاه خدای

6

مرد ره در بند قصر و باغ نیست

بر دل او غیر درد وداغ نیست

7

گر عمارت را بری بر آسمان

عاقبت زیر زمین گردی نهان

8

گر چو رستم شوکت و زورت بود

جای چون بهرام درگورت بود

9

ای پسر از آخرت غافل مباش

با متاع این جهان خوش مباش

10

در بلیات جهان صبار باش

گاه نعمت شاکر جبار باش

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور