بخش 14 - در تواضع و صحبت درویشان
Toggle stanza 1گر ترا عقلست با دانش قرین
11
گر ترا عقلست با دانش قرین
باش درویش و بدرویشان نشین
22
همنشینی جز بدرویشان مکن
تا توانی غیبت ایشان مکن
33
حب درویشان کلید جنت است
دشمن ایشان سزای لعنت است
44
پوشش درویش غیر از دلق نیست
در پی کام و هوای خلق نیست
55
مرد تا ننهد بفرق نفس پای
ره کجا باید بدرگاه خدای
66
مرد ره در بند قصر و باغ نیست
بر دل او غیر درد وداغ نیست
77
گر عمارت را بری بر آسمان
عاقبت زیر زمین گردی نهان
88
گر چو رستم شوکت و زورت بود
جای چون بهرام درگورت بود
99
ای پسر از آخرت غافل مباش
با متاع این جهان خوش مباش
1010
در بلیات جهان صبار باش
گاه نعمت شاکر جبار باش
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور

