شمارهٔ 29

شیخ ابوالعباس قصاب - قدس سره - درویشی را دید که جامه خود را می دوخت هر درزی را که راست نیامدی بگشادی و باز بدوختی شیخ فرمود: آن بت توست.

صوفی که به خرقه دوزیش بازاریست

نی بر دل ما ز هیچ یاری باری ست

نی بر دل هیچ کس ز ما آزاری ست

حاشا که به عالم از تو خوشتر یاریست

یا خوبتر از دیدن رویت کاریست

میدان که درون تو مثال غاریست

واندر پس آنغار عجب بازاریست

هر ذره و هر خیال چون بیداریست

از شادی و اندهان ما هشیاریست

یار آمده و در صدد دلداری ست

من مست و خراب، این شب صد دشواری ست

پیوستن تو به یک به یک بسیاریست

بگسل که قبول خلق مشکل کاریست

هر ذره که در وادی و در کهساریست

از پیکر هر گذشتهیی آثاریست