زندہ رود
Toggle stanza 1
دوش آمد و گفت: روز و شب غمناکی
1

دوش آمد و گفت: روز و شب غمناکی

تا بنشستی بر درِ ما بی باکی

2

دستی که به دامن وصالت نرسد

در گردنِ خاک کن که مشتی خاکی

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ای پاکی تو منزّه از هر پاکی

قُدُّوسی تو، مقدّس از ادراکی

عطارمختارنامهباب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنهشمارهٔ 1

ای آن که به قدر برتر از افلاکی

میپنداری کانچه تویی از خاکی

عطارمختارنامهباب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح داردشمارهٔ 13

بر خاک بسی نشستم از غمناکی

تا وارستم ازین حجاب خاکی

عطارمختارنامهباب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفریدشمارهٔ 80

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور