Toggle stanza 1
با درویشان، «کن و مکن» نتوان گفت
1

با درویشان، «کن و مکن» نتوان گفت

جز از عدمِ بی سر و بن نتوان گفت

2

گر در فقری، زخود فنا گرد وبدانک

در فقر ز ما و من سخن نتوان گفت

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور