زندہ رود
Toggle stanza 1
دوش آمد و گفت اگر دل ما داری
1

دوش آمد و گفت اگر دل ما داری

کُل گرد چرا مذهبِ اَجزا داری

2

چون قطره برون مباش و غوّاصی کُن

یعنی که درون هزار دریا داری

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

هرچند که جور بی محابا داری

کس رنجه نمی شود چه پروا داری

نظیری نیشابوریدیوان اشعاررباعیاتشمارهٔ 129

ای آن‌که هزارگونه سودا داری

مردان همه ماتم، تو تماشا داری

عطارمختارنامهباب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودنشمارهٔ 30

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور