Toggle stanza 1
چون بحر شدی گهر میانِ جان دار
1

چون بحر شدی گهر میانِ جان دار

تلخست دهانت ز شکر هیچ مپرس

2

پس چون دریا، گوهرِ خود پنهان دار

او بود دونده و دگر هیچ مپرس

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور