زندہ رود
Toggle stanza 1
شمع آمد و گفت: جمع اگر بنشینند
1

شمع آمد و گفت: جمع اگر بنشینند

بر من دگری به راستی بگزینند

2

چون گردن راستان بمی باید زد

بیچاره کژان! چو راستان این بینند

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

سرهای درختان گل تر می‌چینند

و اندر دل خود کان گهر می‌بینند

رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 732

آنها که درین درد مرا میبینند

در درد و دریغای منِ مسکینند

عطارمختارنامهباب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توانشمارهٔ 39

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور