Toggle stanza 1
خون شد جگر‌م ز غصّهٔ خویش مرا
1

خون شد جگر‌م ز غصّهٔ خویش مرا

وز بیم رهی که هست در پیش مرا

2

هرگز نرسد به نوش توحید دلم

تا کژدم نفس می‌زند نیش مرا

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور