غزل شمارهٔ 512
Toggle stanza 1من با تو هزار کار دارم
11
من با تو هزار کار دارم
جانی ز تو بی قرار دارم
22
شبهای وصال میشمردم
تا حاصل روزگار دارم
33
گفتی که فراق نیز بشمر
چون با گل تازه خار دارم
44
گر در سر این شود مرا جان
هرگز به رخت چه کار دارم
55
تا جان دارم من نکوکار
جز عشق رخت چه کار دارم
66
گفتی مگریز از غم من
چون غمزهٔ غمگسار دارم
77
چون بگریزم ز یک غم تو
چون غم ز تو من هزار دارم
88
گفتی که بیا و دل به من ده
تا دل ز تو یادگار دارم
99
ای یار گزیده، دل که باشد
جان نیز برای یار دارم
1010
گفتی سر خویش گیر و رفتی
کز دوستی تو عار دارم
1111
سر بی تو مرا کجا به کاراست
سر بی تو برای دار دارم
1212
گفتی که کمند زلف من گیر
یعنی که سر شکار دارم
1313
چون رفت ز دست کار عطار
چون زلف تو استوار دارم
زمین