بخش 22 - آمدن مرغان بدیوان و دیدن ایشان بلبل را و از هیبت او خاموش شدن ایشان را
Toggle stanza 1به دیوان آمدند مرغان چو دیوان
11
به دیوان آمدند مرغان چو دیوان
همی کردند پر از آشوب دیوان
22
چو بلبل را بدیدند لال گشتند
در آن حالت همه از حال گشتند
33
سلیمان گفت بلبل را کجائی
چرا در معرض مرغان نیایی
44
چرا خاموش گشتی ای سخندان
ز لعل خود بر افشان دُرّ و مرجان
55
زبان بگشای و شرح حال برگوی
سراسر قصهٔ اقوال برگوی
66
چو مرغان آمدند اکنون بداور
چه داری حجت قاطع بیاور
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور

