بخش 7 - الحکایه و التمثیل
Toggle stanza 1شنودم من از آن داننده استاد
11
شنودم من از آن داننده استاد
که چون عبادی اندر نزع افتاد
22
درآمد پیش او عباسه ناگاه
ز پای افتاده دیدش بر سر راه
33
ز سیلاب اجل مدهوش گشته
ز پاسخ بلبلش خاموش گشته
44
بدو گفت ای لطیف نغز گفتار
زفانت در سخن گفتن شکر بار
55
تو تا پیش سخنگویان نشستی
همه دست سخنگویان ببستی
66
چرا گشتی چنین خاموش بیکار ؟
چو بود آن حرص بسیارت به گفتار
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور