بخش 4 - جبر و اختیار
بند 1
Toggle stanza 1یقین دانم که روزی حضرت او
11
یقین دانم که روزی حضرت او
ترازوئی نهد این کاخ و کو را
I am quite certain that on the doomsday, To homes and castles in scale he would weigh.
22
از آن ترسم که فردای قیامت
نه ما را سازگار آید نه او را
Yet I cherish a feeling for that day, It would neither suit Him nor to my ‘clay’.
بند 2
Toggle stanza 2به روما گفت با من راهب پیر
33
به روما گفت با من راهب پیر
که دارم نکته ئی از من فراگیر
In city of Room a pontiff told me, A word of wisdom I like to tell thee.
44
کند هر قوم پیدا مرگ خود را
ترا تقدیر و ما را کشت تدبیر
Every nation makes her death’s own source, To thee the fate, to us the planning course.
زمین