غزل شمارهٔ 199
Toggle stanza 1بر من از عشقت شبیخون بود دوش
11
بر من از عشقت شبیخون بود دوش
آب چشمم قطرهٔ خون بود دوش
22
در دل از عشق تو دوزخ مینمود
در کنار از دیده جیحون بود دوش
33
ای توانگر همچو قارون از جمال
عاشق از عشق تو قارون بود دوش
44
ای به رخ ماه زمین بی روی تو
مونس من ماه گردون بود دوش
55
بی تو دوش از عمر نشمردم همی
کز شمار عمر بیرون بود دوش
66
چون شب دوشین شبی هرگز مباد
کز همه شبها غم افزون بود دوش