شمارهٔ 22

Toggle stanza 1
چون تیغ به دست آری، مردم نتوان کشت
1
چون تیغ به دست آری، مردم نتوان کشت
نزدیک خداوند بدی نیست فرامشت
2
این تیغ نه از بهر ستمکاران کردند
انگور نه از بهر نبیذ است به چرخشت
3
عیسی به رهی دید یکی کشته فتاده
حیران شد و بگرفت به دندان سر انگشت
4
گفتا که: که را کشتی تا کشته شدی زار؟
تا باز که او را بکشد، آن که تو را کشت
5
انگشت مکن رنجه به در کوفتن کس
تا کس نکند رنجه به در کوفتنت مشت

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor