رباعی شمارهٔ 65

هر چند دلم رضا او می‌جوید

او از سر شمشیر سخن می‌گوید

در باغ دلم که روضه نعتش گوید

آب طلبت روی چمن می شوید

برخیز که ابر خاک را میشوید

تا سبزه ز خاک تو برون میروید