Jami»Baharistan»روضهٔ دوم (در ذکر حکمت حکما)»بخش 16بخش 16Poet: JamiReciter: فاطمه زندیAudioفاطمه زندیAuto-scrollStartEndAudioفاطمه زندیAuto-scrollStartEndCopyسه کار از سه گروه زشت آید: تندی از پادشاه و حرص بر مال از دانایان و بخل از توانگران.Copyاین سه کار است کش نگارد زشتاز سه کس خامه نگارندهCopyتندی خوی پادشاه قویحرص دانا و بخل دارنده◆Previous and next poemPrevious poemاسکندر یکی از کارداران را از عملی شریف عزل کرد و عملی خسیس به وی داد روزی آن مرد بر اسکندر درآمد، گفت: چگونه می بینی عمل خویش را؟گفت: زندگانی پادشاه دراز باد! نه مرد به عمل بزرگ و شریف گردد بلکه عمل به مرد بزرگ و شریف شود، در هر عملی که هست نیکو سیرتی می باید و داد و انصاف اسکندر را خوش آمد، عمل وی را به وی باز داد.Jami»Baharistan»روضهٔ دوم (در ذکر حکمت حکما)»بخش 15Next poemحکیمان گفته اند که همچنان که به عدل جهان آبادان گردد به جور ویران شود عدل از ناحیت خویش به هزار فرسنگ روشنایی بخشد و جور از جای خود به هزار فرسنگ تاریکی دهد.به عدل کوش که چون صبح آن طلوع کندJami»Baharistan»روضهٔ دوم (در ذکر حکمت حکما)»بخش 17◆AudioChoose a reciterفاطمه زندیPlay audio0:000:00◆SourcesPersian text source: GanjoorAudio source: Ganjoor
Previous poemاسکندر یکی از کارداران را از عملی شریف عزل کرد و عملی خسیس به وی داد روزی آن مرد بر اسکندر درآمد، گفت: چگونه می بینی عمل خویش را؟گفت: زندگانی پادشاه دراز باد! نه مرد به عمل بزرگ و شریف گردد بلکه عمل به مرد بزرگ و شریف شود، در هر عملی که هست نیکو سیرتی می باید و داد و انصاف اسکندر را خوش آمد، عمل وی را به وی باز داد.Jami»Baharistan»روضهٔ دوم (در ذکر حکمت حکما)»بخش 15
Next poemحکیمان گفته اند که همچنان که به عدل جهان آبادان گردد به جور ویران شود عدل از ناحیت خویش به هزار فرسنگ روشنایی بخشد و جور از جای خود به هزار فرسنگ تاریکی دهد.به عدل کوش که چون صبح آن طلوع کندJami»Baharistan»روضهٔ دوم (در ذکر حکمت حکما)»بخش 17