بخش 12 - حکایت مجنون که در بادیه از انگشت قلم کرده بر تخته ریگ چون رمالان رقمی می زد گفتند این نوشتن چیست و این نوشته برای کیست گفت این نام لیلی است که به نوشتن آن می نازم چون او به دست نیست با نام او عشق می بازم
Poet: Jami
Metre: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
Poetic form: Masnavi
Reciter: فاطمه زندی
Toggle stanza 1دید مجنون را یکی صحرانورد
11
دید مجنون را یکی صحرانورد
در میان بادیه بنشسته فرد
22
ساخته بر ریگ ز انگشتان قلم
می زند حرفی به دست خود رقم
33
گفت ای مفتونِ شیدا چیست این؟
مینویسی نامه؛ سوی کیست این؟
44
هر چه خواهی در سوادش رنج برد
تیغ صرصر خواهدش حالی سترد
55
کی به لوح ریگ باقی ماندش؟
تا کسی دیگر پس از تو خواندش؟
66
گفت شرح حسن لیلی میدهم
خاطر خود را تسلی میدهم
77
مینویسم نامش اول وز قفا
مینگارم نامه عشق و وفا
88
نیست جز نامی ازو در دست من
زان بلندی یافت قدر پست من
99
ناچشیده جرعهای از جام او
عشقبازی میکنم با نام او