قطعه شمارهٔ 11

در آن هجوم که یار تو پادشا باشد

غم گدا که بود، زیر پا کرا باشد؟

طوطیی با زاغ در قفس کردند و از قُبحِ مشاهدهٔ او مُجاهده می‌برد و می‌گفت: این چه طَلعتِ مَکروه است و هَیْأتِ مَمقوت و مَنظرِ ملعون و شمایلِ ناموزون؟ یا غُرابَ‌الْبَیْنِ، یا لَیْتَ بَیْنی و بَیْنَکَ بُعْدَ المَشْرِقَیْنِ.

عَلی‌الصَّباح به رویِ تو هر که برخیزد

به خاک دیر جبینی که آشنا باشد

اگر به کعبه رود روی بر قفا باشد

خوش است حس که در پرده حیا باشد

که بدنماست پریزاد خودنماباشد