غزل شمارهٔ 292
Poet: Hafez
Toggle stanza 1قسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاع
11
قسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاع
که نیست با کَسَم از بهرِ مال و جاه نزاع
22
شرابِ خانگیم بس مِیِ مُغانِه بیار
حریفِ باده رسید ای رفیقِ توبه وِداع
33
خدای را به مِیام شست و شویِ خِرقه کنید
که من نمیشِنَوَم بویِ خیر از این اوضاع
44
ببین که رقصکُنان میرود به نالهٔ چنگ
کسی که رُخصه نفرمودی اِسْتِماعِ سَماع
55
به عاشقان نظری کن به شُکرِ این نعمت
که من غلامِ مطیعم، تو پادشاهِ مُطاع
66
به فیضِ جرعهٔ جامِ تو تشنهایم، ولی
نمیکنیم دلیری نمیدهیم صُداع
77
جبین و چهرهٔ حافظ خدا جدا مَکُناد
ز خاکِ بارگه کبریایِ شاه شجاع
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
سحر که صوفی صبح از نشیمن ابداع
فکند بر کتف کوه طیلسان شعاع
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 281
هنوز عارف و عامی نداشتند نزاع
که لای باده مقررر شد از برای صداع
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 375
به فر دولت گیتی فروز شاه شجاع
که با کسم نبود بهر مال و جاه نزاع
HafezAshʿar-e Muntasabشمارهٔ 26