گفتار نایبی در دم مرگ
Poet: Attar
Metre: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
Poetic form: Masnavi
Reciter: آزاده
Toggle stanza 1نایبی را چون اجل آمد فراز
11
نایبی را چون اجل آمد فراز
زو یکی پرسید کای در عین راز
22
حال تو چونست وقت پیچ پیچ
گفت حالم میبنتوان گفت هیچ
33
بار پیمودم همه عمرتمام
عاقبت با خاک رفتم والسلام
44
نیست درمان مرگ را جز مرگ بوی
ریختن دارد بزاری برگ و روی
55
ما همه از بهر مردن زادهایم
جان نخواهد ماند و دل بنهادهایم
66
آنک عالم داشت در زیر نگین
این زمان شد توتیا زیرزمین
77
وانک در چرخ فلک خون ریز بود
گشت در خاک لحد ناچیز زود
88
جملهٔ زیرزمین پرخفتهاند
بلک خفته این هم آشفتهاند
99
مرگ بنگر تا چه راهی مشکل است
کاندرین ره گورش اول منزل است
1010
گر بود از تلخی مرگت خبر
جان شیرینت شود زیر و زبر