غزل شمارهٔ 241
Toggle stanza 1تا به رخسار تو نگه کردم
11
تا به رخسار تو نگه کردم
عیش بر خویشتن تبه کردم
22
تا ره کوی تو بدانستم
بر رخ از خون دیده ره کردم
33
تا سر زلف تو ربود دلم
روز چون زلف تو سیه کردم
44
دست بر دل هزار بار زدم
خاک بر سر هزار ره کردم
55
کردگارت ز بهر فتنه نگاشت
نیک در کار تو نگه کردم
66
گنه آن کردم ای نگار که دوش
صفت روی تو به مه کردم
77
عذر دوشینه خواستم امروز
توبه کردم اگر گنه کردم