غزل شمارهٔ 228
Toggle stanza 1از همت عشق بافتوحم
11
از همت عشق بافتوحم
پا بستهٔ عشق بلفتوحم
22
بربود ز بوی زلف عقلم
بفزود ز آب روی روحم
33
از موی سیاه اوست شامم
وز روی نکوی او صبوحم
44
یک بوسه ازو بیافتم بس
آن بود ز عشق او فتوحم
55
زان بوسهٔ همچو آب حیوان
اکنون نه سناییم که نوحم
66
نی نی که برفت نوح آخر
من نوح نیم که روح روحم
77
آن روز گریخت از سنایی
آن توبه که گفت من نصوحم