غزل شمارهٔ 285
Toggle stanza 1خیز تا می خوریم و غم نخوریم
11
خیز تا می خوریم و غم نخوریم
وانده روز نامده نبریم
22
تا توانیم کرد با همه کس
رادمردی و مردمی سپریم
33
قصد آزار دوستان نکنیم
پردهٔ راز دشمنان ندریم
44
نشنویم آنچه ناشنودنیست
زانچه ناگفتنیست درگذریم
55
ما که خواهیم جست عیب کسان
عیب خود بر خودی همی شمریم
66
ای که گفتی که عاقبت بنگر
ما نه مردان عاقبت نگریم
77
بندهٔ نیکوان لاله رخیم
عاشق دلبران سیمبریم
88
شب نباشیم جز به مصطبهها
روز هر سو به گلخنی دگریم
99
می کشان و مقامران دغا
همه از ما بهند و ما بتریم
1010
پاکبازان هر دو عالم را
به گه باختن به جو نخریم
1111
دوستار نگار و سرخ مییم
دشمن مال مادر و پدریم
1212
پدران را خدای مزد دهاد
نه چو ما کس که ناخلف پسریم
زمین