قصیدهٔ شمارهٔ 16 - در ستایش حضرت رسول (ص)
شاعر: سعدی
Toggle stanza 1ماه فروماند از جمال محمد
11
ماه فروماند از جمال محمد
سرو نباشد به اعتدال محمد
22
قدر فلک را کمال و منزلتی نیست
در نظر قدر با کمال محمد
33
وعدهٔ دیدار هر کسی به قیامت
لیلهٔ اسری شب وصال محمد
44
آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی
آمده مجموع در ظلال محمد
55
عرصهٔ گیتی مجال همت او نیست
روز قیامت نگر مجال محمد
66
وآنهمه پیرایه بسته جنت فردوس
بو که قبولش کند بلال محمد
77
همچو زمین خواهد آسمان که بیفتد
تا بدهد بوسه بر نعال محمد
88
شمس و قمر در زمین حشر نتابد
نور نتابد مگر جمال محمد
99
شاید اگر آفتاب و ماه نتابند
پیش دو ابروی چون هلال محمد
1010
چشم مرا تا به خواب دید جمالش
خواب نمیگیرد از خیال محمد
1111
سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی
عشق محمد بس است و آل محمد