خشمِ بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطفِ بی وقت هیبت ببرد. نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند.
دُرشتی و نَرمی به هَم دَر بِه است
چو فاصد که جَراح و مَرهَم نِهْ است
دُرشتی نگیرد خِرَدمَند پیش
نه سُستی که ناقص کُنَد قَدرِ خویش
نه مَر خویشتن را فُزونی نَهد
نه یکباره تَن در مَذلت دَهد
شَبانی با پدر گفت: اِی خِرَدمَند
مَرا تَعلیم دِه پیرانه یک پَند
بگفتا: نیکمَردی کُن نَه چَندان
که گردد خیره گرگِ تیز دَندان
Wrath beyond measure produces estrangement and untimely kindness destroys authority. Be neither so harsh as to disgust the people with thee nor so mild as to embolden them.
Severity and mildness together are best Like a bleeder who is a surgeon and also applies a salve. A wise man uses neither severity to excess Nor mildness; for it lessens his authority. He neither exalts himself too much Nor exposes himself at once to contempt.
A youth said to his father: ‘O wise man, Give me for instruction one advice like an aged person.’ He said: ‘Be kind but not to such a degree That a sharp-toothed wolf may become audacious.’