ده آدمی بر سفرهای بخورند و دو سگ بر مرداری با هم به سر نبرند. حریص با جهانی گرسنه است و قانع به نانی سیر. حکما گفتهاند: توانگری به قناعت، به از توانگری به بضاعت.
رودهٔ تنگ به یک نانِ تهی پُر گردد
نعمتِ روی زمین پر نکند دیدهٔ تنگ
پدر چون دورِ عمرش منقضی گشت
مرا این یک نصیحت کرد و بُگذشت
که شهوت آتش است از وی بپرهیز
به خود بَر آتشِ دوزخ مکُن تیز
در آن آتش نداری طاقت سوز
به صبر آبی بر این آتش زن امروز
Ten men eat at a table but two dogs will contend for one piece of carrion. A greedy person will stir be hungry with the whole world, whilst a contented man will be satisfied with one bread. Wise men have said that poverty with content is better than wealth and not abundance.
Narrow intestines may be filled with dry bread But the wealth of the surface of the world will not fill a greedy eye.
When the term of my father’s life had come to an end He gave me this one advice and passed away: Lust is fire, abstain therefrom, Make not the fire of hell sharp for thee. In that fire the burning thou wilt not be able to bear, Quench this fire with water today.