بخش 34 - گفتار اندر نواخت لشکریان در حالت امن
Toggle stanza 1دلاور که باری تهور نمود
11
دلاور که باری تهور نمود
بباید به مقدارش اندر فزود
22
که بار دگر دل نهد بر هلاک
ندارد ز پیکار یأجوج باک
33
سپاهی در آسودگی خوش بدار
که در حالت سختی آید به کار
44
سپاهی که کارش نباشد به برگ
چرا دل نهد روز هیجا به مرگ؟
55
کنون دست مردان جنگی ببوس
نه آنگه که دشمن فرو کوفت کوس
66
نواحی ملک از کف بدسگال
به لشکر نگه دار و لشکر به مال
77
ملک را بود بر عدو دست، چیر
چو لشکر دل آسوده باشند و سیر
88
بهای سر خویشتن میخورد
نه انصاف باشد که سختی برد
99
چو دارند گنج از سپاهی دریغ
دریغ آیدش دست بردن به تیغ
1010
چه مردی کند در صف کارزار
که دستش تهی باشد و کار، زار