غزل شمارهٔ 1167

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

قافیہ: ار

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
مست توام نه از می و نه از کوکنار
1
مست توام نه از می و نه از کوکنار
وقت کنارست بیا گو کنار
2
برجه مستانه کناری بگیر
چون شجر و باد به وقت بهار
3
شاخ تر از باد کناری چو یافت
رقص درآمد چو من بی‌قرار
4
این خبر افتاد به خوبان غیب
تا برسیدند هزاران نگار
5
لاله رخ‌افروخته از کُه رسید
سنبله پا به گل از مرغزار
6
سوسن با تیغ و سمن با سپر
سبزه پیاده‌ست و گل تر سوار
7
فندق و خشخاش به دست آمده
نعنع و حلبو به لب جویبار
8
جدول هر گونه حویجی جدا
تا مددی یابد از یار یار
9
کرده دکان‌ها همه حلواییان
پرشکر و فستق از بهر کار
10
میوه‌فروشان همه با طبل‌ها
بر سر هر پشته فشانده ثمار
11
لیک ز گل گوی که همرنگ اوست
جمله ز بو گو که پریست یار
12
بلبل و قمری و دو صد نوع مرغ
جانب باغ آمده قادم یزار
13
می‌زندم نرگس چشمک خموش
خطبه مرغان چمن گوش دار

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور