غزل شمارهٔ 1626
Toggle stanza 1فلکا بگو که تا کی گلههای یار گویم
11
فلکا بگو که تا کی گلههای یار گویم
نبود شبی که آیم ز میان کار گویم
22
ز میان او مقامم کمر است و کوه و صحرا
بجهم از این میان و سخنِ کنار گویم
33
ز فراق گلستانش چو در امتحان خارم
برهم ز خار چون گل سخن از عذار گویم
44
همه بانگ زاغ آید به خرابههای بهمن
برهم از این چو بلبل صفت بهار گویم
55
گرهی ز نقد غنچه بنهم به پیش سوسن
صفتی ز رنگ لاله به بنفشه زار گویم
66
بکشد ز کبر دامن دل من چو دلبر آید
بدرد نظر گریبان چو ز انتظار گویم
77
بنهد کلاه از سر خم خاص خسروانی
بجهد ز مهر ساقی چو من از خمار گویم