غزل شمارهٔ 844
شاعر: رومی
Toggle stanza 1گر ساعتی ببری ز اندیشهها چه باشد
11
گر ساعتی ببری ز اندیشهها چه باشد
غوطی خوری چو ماهی در بحر ما چه باشد
22
ز اندیشهها نخسپی ز اصحاب کهف باشی
نوری شوی مقدس از جان و جا چه باشد
33
آخر تو برگ کاهی ما کهربای دولت
زین کاهدان بپری تا کهربا چه باشد
44
صد بار عهد کردی کاین بار خاک باشم
یک بار پاس داری آن عهد را چه باشد
55
تو گوهری نهفته در کاه گل گرفته
گر رخ ز گل بشویی ای خوش لقا چه باشد
66
از پشت پادشاهی مسجود جبرئیلی
ملک پدر بجویی ای بینوا چه باشد
77
ای اولیای حق را از حق جدا شمرده
گر ظن نیک داری بر اولیا چه باشد
88
جزوی ز کل بمانده دستی ز تن بریده
گر زین سپس نباشی از ما جدا چه باشد
99
بی سر شوی و سامان از کبر و حرص خالی
آنگه سری برآری از کبریا چه باشد
1010
از ذکر نوش شربت تا وارهی ز فکرت
در جنگ اگر نپیچی ای مرتضا چه باشد
1111
بس کن که تو چو کوهی در کوه کان زر جو
که را اگر نیاری اندر صدا چه باشد
زمین