غزل شمارهٔ 1753
Toggle stanza 1آمدم باز تا چنان گردم
11
آمدم باز تا چنان گردم
که چو خورشید جمله جان گردم
22
سر خُم رَحیق بگشایم
سردهٔ بزم سرخوشان گردم
33
عشرت اکنون عَلَم به صحرا زد
من چو فکرت چرا نهان گردم
44
باغ خلدست جان من تا من
قرةالعین باغبان گردم
55
برنگردم به گرد خود چون قطب
گرد قطبان چو آسمان گردم
66
چون شبم روز گشت ای سلطان
فارغ از بام و پاسبان گردم
77
کان زرم نیم زر محدود
که پی سنگ امتحان گردم
88
تن زن از هیهی شبانانه
پادشاهم چرا شبان گردم