غزل شمارهٔ 2901
شاعر: رومی
Toggle stanza 1فارغم گر گشت دل آوارهای
11
فارغم گر گشت دل آوارهای
از جهان تا کم بود غمخوارهای
22
آفتاب عشق تو تابنده باد
تا بریزد هر کجا استارهای
33
آفتابی کو به کوه طور تافت
پاره گشت و لعل شد هر پارهای
44
تابشش بر چادر مریم رسید
طفل گویا گشت در گهوارهای
55
هر کی او منکر شود خورشید را
کور اصلی را نباشد چارهای
66
چون عصای عشق او بر دل بزد
صد هزاران چشمه بین از خارهای
77
چشم بد گرچه که آن چشم من است
دور بادا از چنین رخسارهای
88
صد دکان مکر در بازار عشق
این چنین در بست از مکارهای
99
شمس تبریزی به پیش چشم تو
حلقه حلقه هر کجا سحارهای