غزل شمارهٔ 1919

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: یدن

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
عشق است بر آسمان پریدن
1
عشق است بر آسمان پریدن
صد پرده به هر نفس دریدن

This is love: to fly to heaven, every moment to rend a hundred veils;

2
اول نفس از نفس گسستن
اول قدم از قدم بریدن

At first instance, to break away from breath—first step, to renounce feet;

3
نادیده گرفتن این جهان را
مر دیده خویش را بدیدن

To disregard this world, to see only that which you yourself have seen.

4
گفتم که دلا مبارکت باد
در حلقه عاشقان رسیدن

I said, “Heart, congratulations on entering the circle of lovers,

5
ز آن سوی نظر نظاره کردن
در کوچه سینه‌ها دویدن

“On gazing beyond the range of the eye, on running into the alley of the breasts.”

6
ای دل ز کجا رسید این دم
ای دل ز کجاست این طپیدن

Whence came this breath, O heart? Whence came this throbbing, O heart?

7
ای مرغ بگو زبان مرغان
من دانم رمز تو شنیدن

Bird, speak the tongue of birds: I can heed your cipher!

8
دل گفت به کار خانه بودم
تا خانه آب و گل پریدن

The heart said, “I was in the factory whilst the home of water and clay was abaking.

9
از خانه صنع می پریدم
تا خانه صنع آفریدن

“I was flying from the workshop whilst the workshop was being created.

10
چون پای نماند می کشیدند
چون گویم صورت کشیدن؟

“When I could no more resist, they dragged me; how shall I tell the manner of that dragging?”

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور