غزل شمارهٔ 864
Toggle stanza 1بلبل نگر که جانب گلزار میرود
11
بلبل نگر که جانب گلزار میرود
گلگونه بین که بر رخ گلنار میرود
22
میوه تمام گشته و بیرون شده ز خویش
منصوروار خوش به سر دار میرود
33
اشکوفه برگ ساخته نهر نثار شاه
کاندر بهار شاه به ایثار میرود
44
آن لالهای چو راهب دل سوخته بدرد
در خون دیده غرق به کهسار میرود
55
نه ماه خار کرد فغان در وفای گل
گل آن وفا چو دید سوی خار میرود
66
ماندست چشم نرگس حیران به گرد باغ
کاین جا حدیث دیده و دیدار میرود
77
آب حیات گشته روان در بن درخت
چون آتشی که در دل احرار میرود
88
هر گلرخی که بود ز سرما اسیر خاک
بر عشق گرمدار به بازار میرود
99
اندر بهار وحی خدا درس عام گفت
بنوشت باغ و مرغ به تکرار میرود
1010
این طالبان علم که تحصیل کردهاند
هر یک گرفته خلعت و ادرار میرود
1111
گویی بهار گفت که الله مشتریست
گل جندره زده به خریدار میرود
1212
گل از درون دل دم رحمان فزون شنید
زودتر ز جمله بیدل و دستار میرود
1313
دل در بهار بیند هر شاخ جفت یار
یاد آورد ز وصل و سوی یار میرود
1414
ای دل تو مفلسی و خریدار گوهری
آن جا حدیث زر به خروار میرود
1515
نی نی حدیث زر به خروار کی کنند
کان جا حدیث جان به انبار میرود
1616
این نفس مطمئنه خموشی غذای اوست
وین نفس ناطقه سوی گفتار میرود
زمین