غزل شمارهٔ 2035
شاعر: رومی
Toggle stanza 1آن خوب را طلب کن اندر میان حوران
11
آن خوب را طلب کن اندر میان حوران
مشنو کسی که گوید آن فتنه را مشوران
22
در دل چو نقش بندد جان از طرب بخندد
صد گون شکر بجوشد از تلخی صبوران
33
از پرتوی که افتد در چشمها ز رویش
خارش چه افتد از وی در چشمهای کوران