غزل شمارهٔ 374
Toggle stanza 1پرسید کسی که ره کدامست
11
پرسید کسی که ره کدامست
گفتم کاین راه تَرک کامست
22
ای عاشق شاه دان که راهت
در جست رضای آن همامست
33
چون کام و مراد دوست جویی
پس جست مراد خود حرامست
44
شد جملهٔ روح، عشق محبوب
کاین عشق صوامع کرامست
55
کم از سر کوه نیست عشقش
ما را سر کوه این تمامست
66
غاری که در اوست یار عشقست
جان را ز جمال او نظامست
77
هر چت که صفا دهد صوابست
تعیین بنمیکنم کدامست
88
خامش کن و پیر عشق را باش
کاندر دو جهان تو را امامست
زمین