غزل شمارهٔ 1685
Toggle stanza 1ای مطرب این غزل گو کی یار توبه کردم
11
ای مطرب این غزل گو کی یار توبه کردم
از هر گلی بریدم وز خار توبه کردم
22
گه مست کار بودم گه در خمار بودم
زان کار دست شستم زین کار توبه کردم
33
در جرم توبه کردن بودیم تا به گردن
از توبههای کرده این بار توبه کردم
44
ای می فروش این ده ساغر به دست من ده
من ننگ را شکستم وز عار توبه کردم
55
مانند مست صرعم بیرون ز چار طبعم
از گرم و سرد و خشکی هر چار توبه کردم
66
ای مطرب الله الله می بیرهم تو بر ره
بردار چنگ می زن بر تار توبه کردم
77
ز اندیشههای چاره دل بود پاره پاره
بیچارگی است چاره ناچار توبه کردم
88
بنمای روی مه را خوش کن شب سیه را
کز ذوق آن گنه را بسیار توبه کردم
99
گفتم که وقت توبهست شوریدهای مرا گفت
من تایب قدیمم من پار توبه کردم
1010
بهر صلاح دین را محروسه یقین را
منکر به عشق گوید ز انکار توبه کردم