غزل شمارهٔ 821

شاعر: رومی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قافیہ: ایتمیکند

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
Toggle stanza 1
خنده از لطفت حکایت می‌کند
1
خنده از لطفت حکایت می‌کند
ناله از قهرت شکایت می‌کند

Laughter tells of your lovingkindness, tears complain of your wrath;

2
این دو پیغام مخالف در جهان
از یکی دلبر روایت می‌کند

These two mutually contrary messages relate in this world about a single Beloved.

3
غافلی را لطف بفریبد چنان
قهر نندیشد جنایت می‌کند

Lovingkindness beguiles a heedless man in such a way that he is not anxious about wrath, and commits sin;

4
وان یکی را قهر نومیدی دهد
یأس کلی را رعایت می‌کند

The other man wrath endows with hopelessness, so that he keeps complete despair.

5
عشق مانند شفیعی مشفقی
این دو گمره را حمایت می‌کند

Love, like a pitying intercessor, comes to the protection of both these lost souls.

6
شکرها داریم زین عشق ای خدا
لطف‌های بی‌نهایت می‌کند

We give thanks for this love, O God, which performs infinite lovingkindnesses;

7
هر چه ما در شکر تقصیری کنیم
عشق کفران را کفایت می‌کند

Whatever shortcomings in our gratitude we may be guilty of, love suffices to make amends for it.

8
کوثر است این عشق یا آب حیات
عمر را بی‌حد و غایت می‌کند

Is this love Kauthar, or the Water of Life? It makes life without bound and term;

9
در میان مجرم و حق چون رسول
بس دوادو بس سعایت می‌کند

Between the sinner and God, like the Messenger, it runs much to and fro and busies itself greatly.

10
بس کن آیت آیت این را برمخوان
عشق خود تفسیر آیت می‌کند

Make an end of verse on verse; do not recite this; love itself will interpret the verse.

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور