غزل شمارهٔ 1766
Toggle stanza 1خیز تا فتنهای برانگیزیم
11
خیز تا فتنهای برانگیزیم
یک زمان از زمانه بگریزیم
22
بر بساط نشاط بنشینیم
همه از پیش خویش برخیزیم
33
جز حریف ظریف نگزینیم
با کسان خسان نیامیزیم
44
غم بیهوده در جهان نخوریم
می آسوده در قدح ریزیم
55
ما گرفتار شادی و طربیم
نه گرفتار زهد و پرهیزیم
66
گر ستیزه کند فلک با ما
بر مرادش رویم و نستیزیم
77
چون نداریم هیچ دست آویز
چند با هر کسی درآویزیم
88
عیش باقی است شمس تبریزی
مست جاوید شاه تبریزیم