غزل شمارهٔ 1108
Toggle stanza 1ساقیا باده چون نار بیار
11
ساقیا باده چون نار بیار
دفع غم را تو ز اسرار بیار
22
بادهای را که ز دل میجوشد
زود ای ساقی دلدار بیار
33
کافر عشق بیا باده ببین
نیست شو در می و اقرار بیار
44
ساقیا دست همه مستان گیر
همچنان جانب گلزار بیار
55
پیش این شاهد ما خوبان را
گردن بسته ز بلغار بیار
66
مؤمنان را همه عریان کردی
گروی نیز ز کفار بیار
77
شمس تبریز بگو دولت را
بپذیر اندک و بسیار بیار

