غزل شمارهٔ 1109
شاعر: رومی
Toggle stanza 1ساقیا باده گلرنگ بیار
11
ساقیا باده گلرنگ بیار
داروی درد دل تنگ بیار
22
روز بزمست نه روز رزمست
خنجر جنگ ببر چنگ بیار
33
ای ز تو دردکشان دردکشان
دردیی که کندم دنگ بیار
44
من ز هر درد نمیگردم دنگ
دردی آن سره سرهنگ بیار
55
روز جامست نه نام و ناموس
نام از پیش ببر ننگ بیار
66
کیمیایی که کند سنگ عقیق
آزمون کن بر او سنگ بیار
77
صیقل آینه نه فلکست
ز امتحان آهن پرزنگ بیار
88
چشمه خضر تو را میخواند
که سبو کش دو سه فرسنگ بیار
99
پس گردن ز چه رو میخاری
نک ظفر هست تو آهنگ بیار
1010
حرف رنگست اگر خوش بویست
جان بیصورت و بیرنگ بیار
1111
کم کنی رنگ بیفزاید روح
بوی روح صنم شنگ بیار
1212
لب ببند از دغل و از حیلت
جان بیحیلت و فرهنگ بیار