غزل شمارهٔ 518
Toggle stanza 1نفسی بهوی الحبیب فارت
11
نفسی بهوی الحبیب فارت
لما رات الکوس دارت
22
مدت یدها الی رحیق
و النفس بنوره استنارت
33
لما شربته نفس و ترا
خفت و تصاعدت و طارت
44
لاقت قمرا اذا تجلی
الشمس من الحیا توارت
55
جادت بالروح حین لاقت
لا التفتت و لا استشارت
زمین