غزل شمارهٔ 1901

شاعر: رومی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: ان

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 7

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
ز زخم دف کفم بدرید ای جان
1
ز زخم دف کفم بدرید ای جان
چه بستی کیسه را دستی بجنبان
2
گشادی کن بجنب آخر نه سنگی
نه سنگی هم گشاید آب حیوان
3
مروت را مگر سیلاب برده‌ست
که پیدا نیست گرد او به میدان
4
درافکن کهنه‌ای گر زر نداری
تو را جز ریش کهنه نیست درمان
5
چو دستت بسته و ریشت گشاده‌ست
بجنبان ریش را ای ریش جنبان
6
گلو بگرفت و آوازم ز نعره
مگر بسته است راه گوش اخوان
7
اگر راه است آبی را در این ناو
چرا چرخی و سنگی نیست گردان
8
وگر این سنگ گردان است کو آرد
زهی مهمانی بی‌آب و بی‌نان
9
به طیبت گفتم این نکته مرنجید
مدارید از مزح خاطر پریشان
10
گلو مخراش و زیر لب بخوانش
دهانت پر کند از در و مرجان
11
مسلم دان خدا را خوان نهادن
خمش کن این کرم را نیست پایان

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور